Soms heb je iemand nodig om wat te beleven in de vakantie. Gister was Marijke dat. Ik haalde haar op bij het bushokje, ze was nog niet een paar minuten binnen en we haalden al SET, ligretto en Regenwormen uit de kast. Na de lunch gingen we het dorp in, om terug te komen met 3 aubergines, haarverf en een grote zak snoep. (Voor het resultaat van mijn iets rodere haar moet je mij maar even zien). Het is trouwens heel leuk om te doen, want je hebt geen idee hoe het er uit gaat zien....
Daarna gingen we aan de slag met de aubergines en maakten wij het avondeten. Daarna probeerde Marijke en ik van elkaar te winnen met SET. Mijn moeder deed ook mee zelf vond ze als spek en bonen. We speelde het een aantal keer, want steeds had Marijke er 10 en ik ook. Dat schoot niet erg op.
We vertrokken naar de Cinemec voor Das Weisse Band. Eenmaal daaraan gekomen stonden we in een rij van 150 man en begon de film al over 20 minuten. Een parkeerwacht werd ingeschakeld om te roepen (zonder megafoon) dat iedereen die naar Das Weisse Band en De hel van '63 naar de zaal mochten gaan lopen zonder tickets. Daar werd ons verteld dat ze nog nooit zoveel mensen hadden gehad en dat we maar een kaartje moesten kopen in de pauze.
Over de film. Tja, die moet je zelf maar gaan zien!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten