Scheiknudde

Donderdag was mijn eerste scheikunde practicum. Het ging over zouten en neerslagreacties, ik was eigenlijk best zenuwachtig. Hoe kan het ook anders? Mijn eerste practicum in mijn eentje, normaal zou ik namelijk ondersteuning krijgen van mijn scheikundemaatje Verroest. Helaas, deze keer niet iemand die zegt dat je bariumnitraat ook op een andere manier kan aantonen. Of natuurlijk andersom.

Eigenlijk begon het al die ochtend. Ik was chaotisch, te vrolijk en te springerig, het was ook af te lezen aan die kop die ik de hele dag vertoonde (volgens sommige mensen dan). Ik liep het lokaal binnen en zei ook iets te vrolijk: GOEDEMORGEN! Mijn geliefde klasgenoten zaggen er nog niet echt heeel wakker uit en vonden mijn vrolijkheid niet zo aangenaam.
Na een dagopening die ik voor geen meter heb kunnen volgen onder het mom van: het was niet zo interessant, kreeg ik het vriendelijk verzoek van de leraar om niet naast mijn scheikundemaatje Verroest te gaan zitten.
Nadat er vriendelijk verteld werd dat alle blaadjes en proefjes anders waren en dat afkijken en overleggen niet toegestaan was, moest ik er toch echt aan gaan geloven. Mijn eerste practicum.
Ik was eigenlijk iets te nerveus, want tijdens het afspoelen van de reageerbuizen draaide ik de kraan te ver open en werd alles in de omgeving nat. het blaadje van Verroest werd nat, daar was ze niet echt van gesteld volgens mij.
Nadat ik 2 witte stoffen bij elkaar had gegooid werd de vloeistof knal GEEL. Dit was duidelijk een neerslagreactie! Hierna werd ik nog vrolijker, aangezien ik doorhad dat ik het snapte:)
Zelfs zo vrolijk dat ik bij de 2e keer reageerbuizen schoonmaken weer de kraan ter ver opendraaide waardoor ALWEER het blaadje van Verroest nat werd.. Was ze deze keer ook niet zo heel blij mee.

gelukkig mag ik maandag weer.