AMSTERDAM..

Een tikkeltje argwanend stapte ik het Allard Pierson Museum in Amsterdam in. Als een paar leerlingen uit de 6e je vertellen dat er mensen flauw zijn gevallen omdat het er zo warm was, zet het je toch wel aan het denken. Natuurlijk wel in positieve zin. Waarom zou een museum het er zo warm maken dat er mensen flauwvallen? Misschien omdat het zo saai is dat ze er wat actie in willen stoppen? Of omdat ze willen dat je de beelden niet stuk maakt, voordat je op het idee bent gekomen om te gaan slopen omdat de tentoonstelling zo saai is, val je gewoon flauw. Eigenlijk best handig. Voordat je nu gaat denken dat het een grapje van de 6e klassers was, de gids vertelde precies hetzelfde verhaal.
We moesten namelijk op de grond gaan zitten voor een beeld, want daar zou het minder warm zijn.
Nadat we een fijne ronde hadden gelopen door de gipsenzolder mochten (lees; moesten) een presentatie houden over een onderwerp dat te maken had met Tragedie.
Mijn presentatie ging over een Choesje, een wijnkannetje, waaruit kinderen dronken op een feestdag. (Sure, ik denk niet dat je er alles over wilt weten, heb je toch interesse, zoek mij maar op en ik vertel de presentatie voor jou opnieuw.)

Daarna bestond mijn dag uit: winkelen, winkelen, lopen en nog meer lopen, rare conducteurs en stilte coupes waar we niet stil waren..

Amsterdam,

zou jou vaker moeten doen.